Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

Genesis 31     

The First Book of Moses, called Genesis

Return to Index

Chapter 32

Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei

quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius Manaim id est Castra

misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom

praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem

habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo

reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris

timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas

dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quae reliqua est salvabitur

dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuae et benefaciam tibi

minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior

erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte veniens percutiat matrem cum filiis

tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quae prae multitudine numerari non potest

cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera Esau fratri suo

capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti

camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem

et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem

et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris

respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit

similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum

et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi

praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in Castris

cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum undecim filiis et transivit vadum Iaboc

transductisque omnibus quae ad se pertinebant

remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane

qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris eius et statim emarcuit

dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non dimittam te nisi benedixeris mihi

ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob

at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines praevalebis

interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco

vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad faciem et salva facta est anima mea

ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero claudicabat pede

quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum femoris eius et obstipuerit

Genesis 33

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com