Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

Ecclesiastes 5     

Ecclesiastes or, The Preacher

Return to Index

Chapter 6

est et aliud malum quod vidi sub sole et quidem frequens apud homines

vir cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem et nihil deest animae eius ex omnibus quae desiderat nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo sed homo extraneus vorabit illud hoc vanitas et magna miseria est

si genuerit quispiam centum et vixerit multos annos et plures dies aetatis habuerit et anima illius non utatur bonis substantiae suae sepulturaque careat de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus

frustra enim venit et pergit ad tenebras et oblivione delebitur nomen eius

non vidit solem neque cognovit distantiam boni et mali

etiam si duobus milibus annis vixerit et non fuerit perfruitus bonis nonne ad unum locum properant omnia

omnis labor hominis in ore eius sed anima illius non impletur

quid habet amplius sapiens ab stulto et quid pauper nisi ut pergat illuc ubi est vita

melius est videre quod cupias quam desiderare quod nescias sed et hoc vanitas est et praesumptio spiritus

qui futurus est iam vocatum est nomen eius et scitur quod homo sit et non possit contra fortiorem se in iudicio contendere

verba sunt plurima multa in disputando habentia vanitatem

Ecclesiastes 7

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com