Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

1st Maccabees 9     

The First Book of the Maccabees

Return to Index

Chapter 10

et anno centesimo sexagesimo ascendit Alexander Antiochi filius qui cognominatus est Nobilis et occupavit Ptolomaidam et receperunt eum et regnavit illic

et audivit Demetrius rex et congregavit exercitum valde copiosum et exivit obviam illi in proelium

et misit Demetrius ad Ionathan epistulam verbis pacificis ut magnificaret eum

dixit enim anticipemus pacem facere cum eo priusquam faciat cum Alexandro adversus nos

recordabitur enim omnium quae fecimus in eum et in fratrem eius et in gentem eius

et dedit ei potestatem congregandi exercitum et fabricare arma et esse ipsum socium eius et obsides qui erant in arce iussit tradi ei

et venit Ionathas in Hierusalem et legit epistulas in auditu omnis populi et eorum qui in arce erant

et timuerunt timore magno quoniam audierunt quod dedit ei rex in potestatem congregandi exercitum

et traditi sunt Ionathae obsides et reddidit eos parentibus suis

et habitavit Ionathas in Hierusalem et coepit aedificare et innovare civitatem

et dixit facientibus opera ut struerent muros et montem Sion in circuitu lapidibus quadratis ad munitionem et ita fecerunt

et fugerunt alienigenae qui erant in munitionibus quas aedificaverat Bacchides

et reliquit unusquisque locum suum et abiit in terram suam

tantum in Bethsuram remanserant aliqui ex his qui reliquerant legem et praecepta Dei erat enim haec eis ad refugium

et audivit Alexander rex promissa quae promisit Demetrius Ionathae et narraverunt ei proelia et virtutes quas ipse fecit et fratres eius et labores quos laboraverunt

et ait numquid inveniemus aliquem virum talem et nunc faciemus eum amicum et socium nostrum

et scripsit epistulam et misit ei secundum haec verba dicens

rex Alexander fratri Ionathae salutem

audivimus de te quod vir potens viribus et aptus es ut sis amicus noster

et nunc constituimus te hodie summum sacerdotem gentis tuae et ut amicus regis voceris et misit ei purpuram et coronam auream ut quae nostra sunt sentias et conserves amicitias ad nos

et induit se Ionathas stolam sanctam septimo mense anno centesimo sexagesimo in die sollemni scenophegiae et congregavit exercitum et fecit arma copiosa

et audivit Demetrius verba ista et contristatus est et ait

quid hoc fecimus quod praeoccupavit nos Alexander adprehendere amicitiam Iudaeorum ad munimen sui

scribam et ego illi verba deprecatoria et dignitates et dona ut sit mecum in adiutorio

et scripsit in haec verba rex Demetrius genti Iudaeorum salutem

quoniam servastis ad nos pactum et mansistis in amicitia nostra et non accessistis ad inimicos nostros audivimus et gavisi sumus

et nunc perseverate adhuc conservare ad nos fidem et retribuemus vobis bona pro his quae fecistis nobiscum

et remittemus vobis praestationes multas et dabimus vobis donationes

et nunc absolvo vos et omnes Iudaeos a tributis et pretia salis indulgeo et coronas remitto et tertias seminis

et dimidiam partem fructus ligni quod est portionis meae relinquo vobis ex hodierno et deinceps ne accipiatur a terra Iuda et a tribus civitatibus quae additae sunt illi ex Samaria et Galilea ex hodierna die et in totum tempus

et Hierusalem sit sancta et libera cum finibus suis et decimae et tributa ipsius sint

remitto etiam potestatem arcis quae est in Hierusalem et do eam summo sacerdoti et constituat in ea viros quoscumque ipse elegerit qui custodiant eam

et omnem animam Iudaeorum quae captiva est a terra Iuda in omni regno meo relinquo liberam gratis ut omnes a tributis resolvantur etiam pecorum suorum

et omnes dies sollemnes et sabbata et neomeniae et dies decreti et tres dies ante diem sollemnem et tres post diem sollemnem sint omnes inmunitatis et remissionis omnibus Iudaeis qui sunt in regno meo

et nemo potestatem agere aliquid habeat et movere negotii adversus aliquem eorum in omni causa

et ut adscribantur ex Iudaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum et dabuntur illis copiae ut oportet omnibus exercitibus regis et ex ipsis ordinabuntur qui sint in munitionibus regis magni

et ex his constituentur supra negotia regni quae aguntur ex fide et principes sint ex eis et ambulent legibus suis sicut praecepit rex in terra Iuda

et tres civitates quae additae sunt Iudaeae ex regione Samariae cum Iudaea reputentur ut sint sub uno et non oboediant aliae potestati nisi summi sacerdotis

Ptolomaidam et confines eius quas dedi donum sanctis qui sunt in Hierusalem ad necessarios sumptus sanctorum

et ego singulis annis dabo quindecim milia siclorum argenti de rationibus regis quae me contingunt

et omne quod reliquum fuit quod non reddiderant qui super negotia erant annis prioribus ex hoc dabunt in opera domus

et super haec quinque milia siclorum argenti quae accipiebant de sanctorum ratione per singulos annos et haec ad sacerdotes pertineant qui ministerio funguntur

et quicumque fugerint in templum quod est in Hierosolymis et in omnibus finibus eius obnoxios regi in omni negotio dimittatis et universa quae sunt eis in regno meo libera habeant

et ad aedificanda vel restauranda opera sanctorum sumptus dabuntur de ratione regis

et ad extruendos muros Hierusalem et communiendos in circuitu sumptus dabuntur de ratione regis et ad construendos muros in Iudaea

ut audivit autem Ionathas et populus sermones istos non crediderunt eis nec receperunt eos quia recordati sunt malitiae magnae quam fecerat in Israhel et tribulaverat eos valde

et conplacuit eis in Alexandrum quia ipse fuerat eis princeps sermonum pacis et ipsi auxilium ferebant omnibus diebus

et congregavit Alexander rex exercitum magnum et admovit castra ad Demetrium

et commiserunt proelium reges et fugit exercitus Alexandri et insecutus est eum Demetrius et incubuit super eos

et invaluit proelium nimis donec occidit sol et cecidit Demetrius in illa die

et misit Alexander ad Ptolomeum regem Aegypti legatos secundum haec verba dicens

quoniam ingressus sum in regnum meum et sedi in sede patrum meorum et obtinui principatum et contrivi Demetrium et possedi regionem nostram

et commisi cum eo pugnam et contritus est ipse et castra eius a nobis et sedimus in sede regni eius

et nunc statuamus ad invicem amicitiam et da mihi filiam tuam uxorem et ero gener tuus et ipsi dignitatem

et respondit Ptolomeus rex dicens felix dies in qua reversus es ad terram patrum tuorum et sedisti in sede regni eorum

et nunc faciam tibi quae scripsisti sed occurre Ptolomaidae ut videamus nos invicem et spondeam tibi sicut dixisti

et exiit Ptolomeus de Aegypto ipse et Cleopatra filia eius et venit Ptolomaidae anno centesimo sexagesimo secundo

et occurrit ei Alexander rex et dedit ei Cleopatram filiam suam et fecit nuptias eius Ptolomaidae sicut reges in magna gloria

et scripsit rex Alexander Ionathae ut veniret obviam sibi

et abiit cum gloria Ptolomaidem et occurrit ibi duobus regibus et dedit illis argentum multum et aurum et dona et invenit gratiam in conspectu eorum

et convenerunt adversus eum viri pestilentes ex Israhel viri iniqui interpellantes adversus eum et non intendit ad eos rex

et iussit expoliari Ionathan vestimentis suis et induit eum purpura et ita fecerunt et conlocavit eum rex sedere secum

dixitque principibus exite cum eo in medio civitatis et praedicate ut nemo interpellet adversus eum de ullo negotio nec quisquam ei molestus sit de ulla ratione

et factum est ut viderunt qui interpellabant gloriam eius quae praedicabatur et opertum eum purpura fugerunt omnes

et magnificavit eum rex et scripsit eum inter primos amicos et posuit eum ducem et participem principatus

et reversus est Ionathan in Hierusalem cum pace et laetitia

in anno centesimo sexagesimo quinto venit Demetrius filius Demetrii a Creta in terram patrum suorum

et audivit Alexander rex et contristatus est valde et reversus est Antiochiam

et constituit Demetrius Apollonium qui praeerat Coelesyriae et congregavit exercitum magnum et accessit ad Iamniam et misit ad Ionathan summum sacerdotem

dicens tu solus resistis nobis ego autem factus sum in derisum et in obprobrium propterea quia tu potestatem exerces in montibus

nunc ergo si confidis in virtutibus tuis descende ad nos in campum et conparemus illic invicem quia mecum est virtus bellorum

interroga et disce qui sim ego et ceteri qui auxilio sunt mihi qui et dicunt quia non potest stare pes vester ante faciem nostram quia bis in fugam conversi sunt patres tui in terra sua

et nunc quomodo poteris sustinere equitatum exercitum tantum in campo ubi non est lapis neque saxum neque locus fugiendi

ut audivit autem Ionathas sermones Apollonii motus est animo et elegit decem milia virorum et exiit ab Hierusalem et concurrit ei Simon frater eius in adiutorium

et adplicuerunt castra in Ioppen et exclusit eum a civitate quia custodia Apollonii Ioppe erat et obpugnavit eam

et exterriti qui erant intra civitatem aperuerunt ei et obtinuit Ionathas Ioppen

et audivit Apollonius et admovit tria milia equitum et exercitum multum

et abiit Azotum tamquam iter faciens et statim exiit in campum eo quod haberet multitudinem equitum et confideret in eis et insecutus est eum Ionathas in Azotum et proelium commiserunt

et reliquit Apollonius in castris mille equites post eos occulte

et cognovit Ionathas quoniam sunt insidiae post se et circuierunt castra eius a mane usque ad vesperam

populus autem stabat sicut praecepit Ionathas et laboraverunt equi eorum

et eiecit Simon exercitum suum et commisit contra legionem equites enim fatigati erant et contriti sunt ab eo et fugerunt

et qui dispersi sunt in campum fugerunt in Azotum et intraverunt in Bethdagon idolum suum ut se liberarent

et succendit Ionathas Azotum et civitates quae erant in circuitu eius et accepit spolia eorum et templum Dagon et eos qui fugerunt in illud succendit igni

et fuerunt qui ceciderunt gladio cum his qui succensi sunt fere octo milia virorum

et movit inde Ionathas castra et adplicuit ea Ascalona et exierunt de civitate obviam illi in magna gloria

et reversus est Ionathas in Hierusalem cum suis habentibus spolia multa

et factum est ut audivit Alexander rex sermones istos addidit adhuc glorificare Ionathan

et misit ei fibulam auream sicuti est consuetudo dari cognatis regum et dedit ei Accaron et omnes fines eius in possessionem

1st Maccabees 11

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com