Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

2nd Maccabees 14     

The Second Book of the Maccabees

Return to Index

Chapter 15

Nicanor autem ut conperit Iudam esse in locis Samariae cogitavit die sabbati cum omni impetu committere

Iudaeis vero qui illum per necessitatem sequebantur dicentibus ne ita ferociter et barbare feceris sed honorem tribue diei sanctificationis et honora eum qui universa conspicit

at ille infelix interrogavit si est potens in saeculo qui imperavit agi diem sabbatorum

et respondentibus illis est Dominus vivus ipse in caelo potens qui iussit agi septimam diem

at ille ait et ego potens sum super terram qui impero sumi arma et negotia regis impleri tamen non obtinuit ut consilium perficeret

et Nicanor quidem cum summa superbia erectus cogitaverat commune tropeum statuere de Iuda

Macchabeus autem confidebat semper cum omni spe auxilium sibi a Domino adfuturum

et hortabatur suos ne formidarent ad adventum nationum sed in mente haberent adiutoria sibi facta de caelo et nunc sperarent ab Omnipotente adfuturam sibi victoriam

et adlocutus illos de lege et prophetis admonens etiam certaminum quae fecerant prius promptiores eos constituit

et ita animis eorum erectis simul ostendens gentium fallaciam et iuramentorum praevaricationem

singulos autem illorum armavit non clypei et hastae munitione sed sermonibus optimis et hortationibus exposito digno fide somnio per quod universos laetificavit

erat autem huiusmodi visus Onian qui fuerat summus sacerdos virum bonum et benignum verecundum visu modestum moribus et eloquio decorum et qui a puero in virtutibus exercitatus sit manus protendentem orare pro omni populo Iudaeorum

post haec apparuisse et alium virum aetate et gloria mirabilem et magni decoris habitudine circa illum

respondentem vero Onian dixisse hic est fratrum amator et populi Israhel hic est qui multum orat pro populo et universa sancta civitate Hieremias propheta Dei

extendisse autem Hieremiam dexteram et dedisse Iudae gladium aureum dicentem

accipe sanctum gladium munus a Deo quo deicies adversarios populi mei Israhel

exhortati itaque Iudae sermonibus bonis valde de quibus extolli possit impetus et animi iuvenum confortari statuerunt dimicare et confligere fortiter ut virtus de negotiis iudicaret eo quod civitas et sancta et templum periclitaretur

erat enim pro uxoribus et filiis itemque pro fratribus et cognatis minor sollicitudo maximus vero et primus pro sanctitate timor erat templi

sed et eos qui in civitate erant non minima sollicitudo habebat pro his qui congressi erant

et cum iam omnes sperarent iudicium futurum hostisque adesset atque exercitus esset ordinatus bestiae equitesque oportuno in loco conpositi

considerans Macchabeus adventum multitudinis et adparatum varium armorum ac ferocitatem bestiarum extendens manum in caelum prodigia facientem Dominum invocavit qui non secundum armorum potentiam sed prout ipsi placet dat dignis victoriam

dixit autem invocans hoc modo tu Domine misisti angelum tuum sub Ezechia rege Iudae et interfecisti de castris Sennacherim centum octoginta quinque milia

et nunc Dominator caelorum mitte angelum tuum bonum ante nos in timore et tremore magnitudinis brachii tui

ut metuant qui cum blasphemia veniunt adversus sanctum populum tuum et hic quidem ita peroravit

Nicanor autem et qui cum ipso erant cum tubis et canticis admovebant

Iudas vero et qui cum eo erant invocato Deo per orationes congressi sunt

manu quidem pugnantes sed cordibus Dominum orantes prostraverunt non minus triginta milia praesentia Dei magnifice delectati

cumque cessassent et cum gaudio redirent cognoverunt Nicanorem ruisse cum armis suis

facto itaque clamore et perturbatione suscitata patria voce omnipotentem Dominum benedicebant

praecepit autem Iudas qui per omnia corpore et animo emori pro civibus paratus erat caput Nicanoris et manum cum umero abscisam Hierosolymam perferri

quo cum convenisset convocatis contribulibus et sacerdotibus ad altare arcersiit et eos qui in arce erant

et ostenso capite Nicanoris et manu nefaria quam extendens contra domum sanctam omnipotentis Dei magnifice gloriatus est

linguam etiam impii Nicanoris praecisam iussit particulatim avibus dari manum autem dementis contra templum suspendi

omnes igitur caeli Dominum benedixerunt dicentes benedictus qui locum suum incontaminatum conservavit

suspendit autem Nicanoris caput in summa arce evidens ut esset et manifestum sit auxilii Dei

itaque omnes communi consilio decreverunt nullo modo diem istum absque celebritate praeterire

habere autem celebritatem tertiadecima die mensis adar quod dicitur voce syriaca pridie Mardochei die

igitur his erga Nicanorem gestis et ex illis temporibus ab Hebraeis civitate possessa ego quoque in his finem faciam sermonis

et siquidem bene et ut historiae conpetit et ipse velim si autem minus digne concedendum est mihi

Manasseh 1

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com